Evangelisatie carnaval

Superspannend, carnaval 2016 in Rio de Janeiro. Dit keer niet naar een feest om mijn leegte te vullen met drugs of drank maar om de mooie blijde boodschap van Jezus te mogen delen. Te mogen praten met en bidden voor mensen, fantastisch mooi en best spannend. De taal niet kunnen verstaan en/of spreken is af en toe wel een onzekerheidspuntje waardoor ik me soms wel even nutteloos kon voelen, maar nu ik weet dat mensen heg bijzonder vinden dat ik van de andere kant van de wereld vandaan kom om meer over Gods liefde te leren en te delen met onbekenden. Bidden in het Nederlands is dan ook her speciaal! Het waren bizar lange, maar mooie en leerzame dagen. We sliepen in een community in Campo Grande, bovenop de hoogste heuvel van de falvella sliepen wij alsdames , uit het raam kijken de uitzicht over de gehele falvella & de stad, de fantastisch mooie bergen eromheen, verschillend soorten fruitbomen. Wat een genot ‘zoveel’ natuur om ons heen. Overdag hadden we dagelijks verschillende programma’s voor de vrouwen uit de community een mooie les met worship over eigenwaarde en natuurlijk en fantastische middag op alle kinderen, wat een genot om die zo te mogen zien genieten!
Elke avond gingen we allen in hetzelfde tshirt al zingende in een stoet naar decarnaval. De eersteavond ; uitgenodigd om onze dans en drama stukjes op te voeren op het hoofdpodium, sta je da met je podium vrees haha. Fanstisch aanmoedigd door de groep en wat hebben we gelachen en genoten! Rond 2 uur snachts weer als stoet terug de heuvels op om heerlijk te slapen op een ultradun matje op de grond en sochtends vroeg de wekker weer voor een nieuwe dag. Gelukkig beginnend met worship, lees; zingend in de zon bovenop ee heuvel genieten van al wat God geschapen heeft. Het meest intense was denk ik toch wel het savonds met drogen dicht huilend mogen zingen en praten met God, zo dichtbij, zo intens, zo fantastisch..

Bergwandeling

Een vrije dag goed besteden; met een groep een berg beklimmen. Ik vond het fantastisch klinken, nog nooit in mijn leven gedaan, dus ja; wat een avontuur , IK GA MEE!
Bij het Ipanema strand waar we zijn geweest, is een grote berg met twee punten te zien genaamd ‘the two brothers’.
Een ritje met de metro , een stijl omhoog lopend pad door de falvella (de eerste die ik dus zie en vooral ruik) bractons naar ee fantastische uitzicht plaats. Aan het randje van de falvella een mooi uitzicht over de kustlijn van het Ipanema strand. Wat een klim en dit lopen mensen dagelijks in de hitte om een klein beetje geld of eten te verdienen. Goed, we klimmen op een tenen muurtje van ongeveer 20cm breed met aan de ene kant nog een paar huisjes en aan de andere kant vrije natuur. Aan het einde van het muurtje dan ook een natuurlijk paadje omhoog. De frisse geur van al het groen was fantastisch na een week binnen zitten. Tussen de bomen en planten door uitzicht over de oceaan, bizar ook om te zien hoeveel kleine huisjes de berg opklimmen. Bizar te bedenken dat een sloppenwijk zo arm is zegmaar op een fantastisch mooie locatie. Hoe hoger we kwamen, ho zwaarder het werd. Het werd warmer meer natuur, maar bijzonder mooi om te ervaren hoe we als groep een hecht team werden, vertrouwen werd bij mij sterk opgebouwd ; iedereen hielp, steunde, bemoedigde en wachtte op elkaar! Daar sta je dan, op het hoogste topje van de berg, een fantastisch uitzicht met een ongelooflijk gevoel. Ik ben hier, in Rio de Janeiro. Ik heb meteen berg ‘opgewandeld’, het lijkt allemaal wel een fantastisch mooie droom.
Nu moesten we natuurlijk nog wel naar beneden, is toch bezet spannend, slibberige stukken, ook hier weer veel hulp aan elkaar.
Met ee grote grijns op ons gezicht door de falvella naar het strand voor een duik in het heerlijk frisse water, wat een dag, wat een genot! Zware inspanning werkt ontspannend, in er weer tegenaan een week binnen zitten met volle concentratie.
Deze dag heb ik vooraan Gods ongelooflijk mooie perfect georganiseerde schepping mogen genieten, inclusief de mens. Ik ervaar Gods karakter van dichtbij, steeds meer en meer. Samen staan we sterk, in God en met elkaar.

School

De lessen hier zijn best pittig. Op emotioneel vlak, om alles juist te begrijpen in het Engels. Gelukkig word hier alles met geduld en liefde geleerd, en is alle na te vragen of nader te bespreken. Het vooral heel erg veel bijbelteksten leren, naast elkaar leggen en erachter komen dat alle antwoorden en lessen in de Bijbel te vinden zijn. Het leren bidden met de Heilige Geest; een intieme relatie opbouwen met God. Bijzonder, mooi, fantastisch! Een discipel van God worden klinkt simpel, eigenlijk is het ook wel simpel, alleen komt er veel bij kijken. Het besef dat we hier letterlijk worden getraind tot soldaten van Gods leger, we leren het harnas aan te trekken en MT trots te dragen (Efeziërs 6). Best een opdracht als je weet wat er op je afkomt vanuit de kwade geestenwereld.

Zelf kreeg ik een antwoord uit de Bijbel; 2 Timótheüs 3
Wauow, lieve familie, vrienden, vooral mijn CR groepje; I got healed, ik snap het punt. Wou ik even met jullie delen.

In Jezus naam staat we sterk, biddend lezend mogen we leren van en met elkaar en vooral met God!

De eerste vrije dag

Vandaag even lekker een dagje de deur uit. Met een groep van 12 personen van verschillende nationaliteiten voor het eerst stappen buiten het hek van de kerk waar we verblijven gezet. Met zn allen naar de metro, overstappen op de trein een wandeling en daar was het; de oceaan!,Prachtig blauw met hoge golven. Het strand genaamd Ipanema. Heel snel lagen de handfoelen en renden we de zee in. Heerlijk gevoel om samem mee te maken. Om ons heen bergen vol met gekleurde huisjes die krap tegen elkaar omhoog klimmen. De bergtoppen verdwenen in wolkenkringen. Aan de andere kant prachtige rotsen, waar we ook nog gewandeld hebben. Bovenop de rotsen met uiticht over al het water de verschillende stranden, de stad en de huisjes die de bergen bekleden, heerlijk ontspannen mijn boek verder kunnen lezen. Op de terugweg, in de metro, een bijzonder mooi momentje; met de groep “our God is an awesome God” gezongen in een overvolle écht propvolle metro. Bijzonder. Mooi. Zoveel verschillende mensen samen met dezelfde opdracht, dat we elkaar zo mooi mogen laten groeien en bemoedigen. Na deze heerlijke ontspannen leuke dag heerlijk onder de koude douche gestapt (ja ja we hebben géén warm water hier) kwam ik erachter dat ik ondanks de bewolkte dag een beeetje een rode rug had.
Bijzonder ook, vanmorgen werd ik even in mijzelf geconfronteerd met mijn verleden, mijn verhaal kon ik in vertrouwen delen. Ik mocht de emotie loslaten en werd er gebeden voor mij, bijzonder mooi maar nog wel even wennen. God is zeer zeker bij ons hier in Rio. Slaap lekker!

De eerste ervaring

Na een lange vlucht van ruim 13,5uur zonder gedoe door de duane, opgehaald door lieve mensen van de stichting. Een lading van stress viel van mijn schouders, veilig hebben we Rio bereikt. Tijdens de autorit in het donker probeer door het autoraampje zoveel mogelijk te observeren. Aangekomen bij kerk hebben we ons beddengoed en pyjama gepakt, naar de kamer gegaan waar iedereen zou slapen; het tegendeel de lichten waren aan en zo’n 10 lachende meiden die zich wouden voorstellen.. Wel zachtjes voor de dames die wel heerlijk lachen te slapen. Eenmaal liggend in bed met mijn knuffels bij me, was ik meteen vertrokken naar dromenland.

Heerlijk werd ik gewekt deze eerste zondagmorgen door de vogeltjes in Rio de Janeiro. Het raam voor mijn bed is gigantisch en is altijd open. Dankzij mijn vertrouwde vriendjes Teddy & Knuffel heb ik geen heimwee gevoel.
Het besef kwam binnen tijdens de les vandaag; portugese les wordt engels vertaald en ijverig maakte ik mijn aantekeningen. Goed opletten is het wel, twee andere talen dan gewend, maar lachend keek ik naar mijn notitieblok: alles stond onbewust netjes in het engels opgeschreven. “Wauow, zit je dan in Rio!” Uit het niets tegen mijn buurvrouw. Heerlijk samen gezongen, ik bedoel liederen in kanon zijn mooi in de gemeente.. Maar iedereen in zijn taal tegelijkertijd htzelfdelid meezingen; fantastisch!
Tuurlijk is het allemaal wennen en zal het echt niet allemaal zonder moeite gaan, maar ik ben God dankbaar dat ik hier mag zijn om te leren om Gods stem te willen verstaan.
Vanavond gaan we naar de kerk; een portugese kerkdienst die onze mede studenten voor ons tijdens de dienst gaan vertalen, spannend; ik heb er zin in!

Verrassing voor vertrek

Overrompeld werd ik, tranen liepen over mijn wangen. Ik wist geen woord uit te brengen; dankjewel lieve papa!

Wat een liefde, wat een gemis. Wat fijn om na jaren weer te mogen zeggen; ik ben weer eigenaresse van een akoestisch gitaar. Zo mooi.

Papa vond het  mooi als ik straks in Rio de Janeiro kan gitaarspelen, voor de kinderen, voor het evangeliseren, het plezier onderling; WAUOW!

Oude lesboeken weer uit het stof weggehaald en weer  begonnen met oefenen.

Dankjewel, x

Voorbereidingen

Pfoe pfoe, wat komt er veel kijken bij het aanvragen voor een vrijwilligersvisum. Alleen al het opvragen van persoonlijke documenten en het laten legaliseren hiervan. Ik heb vooral geleerd om mijn geduld met een glimlach te behouden. Tijdens deze gehaaste periode heb ik mogen  genieten van treinritjes door eigen land. Zo kwam ik op locaties waar ik anders ook nooit zou komen; het DUO in Groningen, Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag en het Consulaat van Brazilië in Rotterdam.

Een bezoekje gehad aan de GGD voor de inentingen, vier naalden in een mum van tijd in mijn bovenarmen. De GGD-artsvertelde mij dat het de eerste dag geen bijwerkingen of stijve spieren zou geven, de tweede dag zal het vervelend zijn..  Hilarische avond werken met twee stijve pijnlijke armen, “niet aanstellen Christa, morgen is het pas vervelen” herhaalde ik naar mezelf. Voorbereid op een vreselijke dag met stijve armen, stapte ik de volgende ochtend het bed uit zónder, jawel zonder stijve spieren!
Mijn werk heb ik natuurlijk beëindigd, mijn manager vindt het fantastisch wat ik ga doen en staat volledig achter mijn keuze; als ik weer terug ben in Nederland mag ik eventueel weer terug komen werken.

Mijn kamer heb ik opgezegd, om onnodige kosten te besparen voor mijn vertrek. Ik mocht weer terug komen wonen bij papa en mama. Superspannend en tegelijkertijd heel fijn alles voor te bereiden vanuit een liefdevol huis.

Na een dag flink shoppen met mama heb ik nu wel alles wat ik denk nodig te hebben; een ultradun katoenen slaapzakje, mooie lichte wandelschoenen, rokken tot over de knie tot aan een spork. Toen het donker werd hebben we dan ook genoten van een welverdiend bakje koffie met een gebakje om weer op krachten te komen de fietstocht weer aan te kunnen.

Al met al zijn alle voorbereidingen nu compleet voor de voor mij onbekende spannende reis.

 

Gedoopt

Een bijzonder mooie start van het nieuwe jaar ; op 3 januari mocht ik mij samen met 8 anderen laten dopen. Wat een ervaring dat mijn ouders, broertje, vrienden, familie,  de peutertjes en de gemeente getuigen wilden zijn van mijn doop. Het was erg spannend om voor een volle kerkzaal op het podium mijn doopgetuigenis met iedereen te mogen delen.

Wat een bevrijding; mijn oude bestaan niet meer verborgen te hoeven houden of met schaamte mee te hoeven slepen. Ik mocht het oude begraven en samen met Christus Jezus op te staan en aan een nieuw Leven beginnen.

Dank!